Nawrócenie w Ewangelii oznacza zmianę sposobu myślenia i powrót do Boga, który daje nowy początek. Zebrane teksty dotykają sumienia, grzechu, łaski i konkretnych decyzji prowadzących do przemiany życia. Aktualnie kolekcja obejmuje 31 materiałów.
Bóg pragnie, aby spotkanie z Nim odnawiało człowieka i przynosiło dobro innym. Świątynia Chrystusa, Jego Kościół i nasze życie mają stawać się miejscem modlitwy, nawrócenia oraz duchowej płodności.
Chrześcijańska roztropność polega na podejmowaniu konkretnych decyzji zgodnych z celem, którym jest życie z Bogiem. Słowo Boże wzywa do wytrwałości, nawrócenia i odpowiedzialnego korzystania z doczesnych dóbr oraz czasu.
Bóg wytrwale szuka człowieka, który się zagubił, i raduje się jego powrotem. Uznanie własnej słabości oraz rezygnacja z pokładania ufności w sobie otwierają drogę do nawrócenia i głębszej więzi z Chrystusem.
Bóg cierpliwie szuka człowieka oddalającego się przez grzech i raduje się z jego powrotu. Odpowiedzią na tę miłość jest uznanie Chrystusa za największą wartość oraz przyjęcie ludzi, którym On okazuje miłosierdzie.
„Jezus zapłakał” - to pokazuje Chrystusa jako Tego, który nie pozostaje obojętny wobec ludzkiej żałoby, tęsknoty i bólu po stracie bliskich. Homilia łączy doświadczenie cmentarza i pamięci o zmarłych z chrześcijańską nadzieją zmartwychwstania, a jednocześnie mocno podkreśla sens modlitwy za zmarłych jako konkretnego aktu miłości. Przypomina również, że Dzień Zaduszny jest wezwaniem do osobistego nawrócenia, pojednania i dobrego przeżywania własnego życia w perspektywie wieczności.
Jezus wzywa do osobistego nawrócenia i przypomina, że Boża cierpliwość jest szansą na wydanie dobrych owoców. Wzrost dokonuje się we wspólnocie Kościoła, gdy każdy wykorzystuje otrzymane dary i żyje prawdą w miłości.
Bóg cierpliwie daje człowiekowi czas na nawrócenie i wzrost, a równocześnie wzywa do odpowiedzialnej współpracy z otrzymaną łaską. Dojrzałość wiary owocuje miłością oraz troską o jedność wspólnoty.
Chrystus usuwa obcość i buduje ze swoich uczniów jedną wspólnotę. Gotowość na Jego przyjście wyraża się w wiernym wykonywaniu codziennych obowiązków, trosce o relacje i czujności sumienia.
Bóg dał nam w Chrystusie wystarczające światło do nawrócenia. Prawdziwa wolność wyraża się w zaufaniu Jego słowu i w podjęciu konkretnego dobra bez oczekiwania na nadzwyczajne znaki.
Bóg wyzwala człowieka z lęku i duchowej niewoli, a znakiem wzywającym do wiary jest sam Chrystus. Codzienne nawrócenie zaczyna się od słuchania Jego słowa i odważnego porządkowania życia według Ewangelii.
Chrystus jest mocniejszy od zła i wyzwala człowieka przez wiarę. Nawrócenie wymaga nie tylko odrzucenia grzechu, lecz także wypełnienia życia obecnością Boga i dobrem.
Kazanie odpustowe ku czci św. Michała Archanioła ukazuje duchową walkę człowieka w świetle zwycięstwa Boga. Punktem przewodnim jest znaczenie imienia Michał – „Któż jak Bóg?”. Czytania z Księgi Daniela, Apokalipsy i Ewangelii św. Jana prowadzą do prawdy, że Bóg pozostaje Panem historii, Chrystus jest ostatecznym zwycięzcą, a niebo pozostaje otwarte dla człowieka. Kazanie zachęca do codziennej walki z grzechem, pychą, lękiem i zniechęceniem oraz do ufnego stawiania Boga na pierwszym miejscu.
Kazanie na 26. Niedzielę Zwykłą roku A podejmuje temat prawdziwego nawrócenia, odpowiedzialności za własne decyzje i wiary wyrażającej się w czynach. Wychodząc od dramatycznego wydarzenia w Jarosławskim Opactwie, prowadzi do refleksji nad słowami Jezusa o dwóch synach oraz nad tym, że Bóg nie zamyka człowieka w jego przeszłości, lecz nieustannie daje mu szansę, by zmienił swoje życie i wrócił na właściwą drogę.
Bóg sprawiedliwie ocenia człowieka, a zarazem daje mu możliwość nawrócenia. Prawdziwe posłuszeństwo dojrzewa w czynach, których wzorem i źródłem jest pokorny Chrystus.
Bóg patrzy na rzeczywiste decyzje człowieka i zawsze otwiera przed nim drogę nawrócenia. Posłuszeństwo Chrystusa uczy pokory, która pozwala uznać błąd, zmienić postępowanie i przełożyć deklarowaną wiarę na konkretne czyny.
Chrystus powołuje człowieka pośród jego codzienności i słabości, a następnie daje mu miejsce we wspólnocie Kościoła. Odpowiedzią na to wezwanie jest nawrócenie, miłosierdzie wobec innych i wierne służenie otrzymanymi darami.
Powołanie Mateusza ukazuje, że Chrystus przychodzi do człowieka pośród jego codzienności i otwiera przed nim nową drogę. Odpowiedzią na Jego miłosierdzie jest nawrócenie, troska o jedność oraz wykorzystywanie otrzymanych darów dla dobra wspólnoty.
Boża hojność przekracza ludzkie porównania i zaprasza zarówno długo wierzących, jak i przychodzących późno. Odpowiedzią na otrzymaną łaskę jest nawrócenie, wdzięczność oraz życie godne Ewangelii.
Dojrzała miłość uwzględnia dobro i sumienie drugiego człowieka, także wtedy, gdy wymaga to rezygnacji z własnej racji. Jezus wzywa do miłosierdzia, przebaczenia i modlitwy za tych, którzy nas krzywdzą.
Chrześcijańska miłość uwzględnia sumienie bliźniego, rezygnuje z odwetu i naśladuje miłosierdzie Boga. Jezus wzywa do konkretnych gestów dobra, modlitwy za trudnych ludzi oraz przebaczenia połączonego z prawdą i roztropnością.
Słowo Boże wzywa do zdecydowanego odrzucenia zła, a zarazem do troski o człowieka potrzebującego uzdrowienia. Chrześcijańska stanowczość powinna służyć nawróceniu i dobru, nigdy zaś osądzaniu lub poniżaniu.
Trzyminutowe kazanie na 2026-08-29: nie sprzedać sumienia za opinię.
Kazanie na wspomnienie Męczeństwa św. Jana Chrzciciela o odwadze prawdy, odpowiedzialności za słowo i zniewoleniu opinią ludzi.
Kazanie na wspomnienie św. Augustyna o mądrości krzyża, nawróceniu i osobistej odpowiedzialności za wiarę.
Maryja dostrzega ludzkie braki, przedstawia je Jezusowi i prowadzi do posłuszeństwa Jego słowu. Historia Jasnej Góry przypomina, że prawdziwa cześć dla Matki Bożej powinna owocować zaufaniem Chrystusowi, nawróceniem i odpowiedzialnością za wspólnotę.
Jeremiasz i Jan Chrzciciel pokazują odwagę sumienia wiernego Bogu mimo grożących konsekwencji. Święty Alfons Maria Liguori przypomina, że prawdę trzeba łączyć z roztropnością, miłosierdziem i troską o człowieka.
Krótka refleksja o wierności prawdzie, gdy presja otoczenia zachęca do milczenia lub kompromisu.
Kazanie o odwadze mówienia prawdy bez pogardy, wierności sumieniu i odpowiedzialności za słowo.
Kazanie na wspomnienie św. Alfonsa Marii Liguoriego, biskupa i doktora Kościoła, o odwadze sumienia i wierności prawdzie.
Bóg cierpliwie kształtuje człowieka jak garncarz glinę, a Ewangelia przypomina o odpowiedzialności za ostateczny kształt życia. Codzienne nawrócenie wymaga uległości wobec Bożego słowa, uczciwego rozeznania i konkretnych decyzji prowadzących do dobra.
Kazanie na Bóg daje czas na nawrócenie — XVI Niedziela Zwykła, 19 lipca 2026 r.. Czytania: Mdr 12, 13.16-19; Ps 86; Rz 8, 26-27; Mt 13, 24-43.