Kazania codzienne
Znajdź tekst według dnia, czytania lub okoliczności. Wyniki: 54.
Fundament, który wytrzyma próbę
Słuchanie Chrystusa powinno prowadzić do konkretnych decyzji i wierności Bogu. Udział w Eucharystii domaga się jedności życia oraz odrzucenia wszystkiego, co staje się bożkiem.
Miłość, która przestaje stawiać warunki
Boże wezwanie można odrzucać pod rozmaitymi pozorami, jeśli człowiek oczekuje, że Bóg dostosuje się do jego wyobrażeń. Święty Paweł wskazuje drogę wyjścia z tej postawy: cierpliwą, pokorną i wierną miłość, która pozwala rozpoznać owoce Bożej mądrości.
Łaska, która budzi miłość
Uznanie własnej słabości otwiera człowieka na przebaczenie i wdzięczną miłość. Boża łaska przemienia życie, gdy zostaje przyjęta z pokorą i przekłada się na konkretne dobro wobec innych.
Ziarno, które dojrzewa do życia
Słowo Boże jest ziarnem zdolnym przemieniać codzienne życie, lecz potrzebuje wytrwałego i otwartego serca. Obraz zasiewu prowadzi również ku nadziei zmartwychwstania, w którym Bóg przemieni ludzkie ciało i dopełni rozpoczęte w nas dzieło.
Bliscy Jezusa przez słuchanie i czyn
Słowo Boże wzywa do uczciwego rozeznawania własnych zamiarów, wrażliwości na potrzebujących oraz przekładania usłyszanej nauki na codzienne decyzje. Posłuszeństwo Bogu czyni człowieka bliskim Jezusowi i przemienia jego relacje z innymi.
Wystarczy to, co daje Bóg
Boże słowo uczy prostoty, uczciwości i wolności od lęku o posiadanie. Uczeń Chrystusa może wypełniać swoją misję, gdy ufa Bogu, przyjmuje Jego dary i nie pozwala, by nadmiar albo niedostatek oddaliły go od prawdy.
Zobaczyć Jezusa naprawdę
Codzienna powtarzalność może budzić znużenie, a religijna ciekawość nie zawsze prowadzi do wiary. Słowo Boże zaprasza, aby pośród zwyczajnych obowiązków szukać prawdziwego spotkania z Jezusem i pozwolić Mu przemieniać życie.
Czas, w którym rozpoznajemy Chrystusa
Bóg działa w zmieniających się porach ludzkiego życia, a spotkanie z Jezusem nadaje im właściwy kierunek. Uczeń Chrystusa dojrzewa do osobistej odpowiedzi, przyjmuje drogę krzyża i z nadzieją powierza Bogu to, czego jeszcze nie rozumie.
Usłyszeć słowo, którego się boimy
Kohelet przypomina o przemijaniu i wzywa, aby pamiętać o Stwórcy przez całe życie. Jezus przygotowuje uczniów na swoją mękę, zachęcając nas do przyjmowania także trudnych słów i wiernego przeżywania teraźniejszości.
Wielkość, która nie potrzebuje pierwszego miejsca
Hiob uczy wierności pośród cierpienia, a Jezus uwalnia uczniów od rywalizacji i potrzeby kontrolowania innych. Prawdziwa wielkość wyraża się w pokorze, przyjęciu słabych oraz dostrzeganiu dobra także poza własnym środowiskiem.