Kazania codzienne
Znajdź tekst według dnia, czytania lub okoliczności. Wyniki: 54.
Iść za Jezusem bez oglądania się wstecz
Bóg przekracza ludzkie wyobrażenia, a powołanie do pójścia za Chrystusem domaga się zaufania, wolności od wymówek i codziennej wierności podjętej drodze.
Najpierw przejrzeć na własne oczy
Paweł ukazuje Ewangelię jako powierzony mu obowiązek i drogę wymagającą wytrwałości. Jezus przypomina, że wiarygodne prowadzenie innych zaczyna się od pokornego uznania własnych słabości i poddania życia Jego przemieniającemu słowu.
Miłość, która bierze odpowiedzialność
Chrześcijańska miłość uwzględnia sumienie bliźniego, rezygnuje z odwetu i naśladuje miłosierdzie Boga. Jezus wzywa do konkretnych gestów dobra, modlitwy za trudnych ludzi oraz przebaczenia połączonego z prawdą i roztropnością.
Żyć bez kurczowego trzymania
Słowo Boże uczy wewnętrznej wolności wobec dóbr, sukcesów i zmiennych okoliczności. Jezus nazywa szczęśliwymi tych, którzy pośród niedostatku i cierpienia ufają Bogu, a zarazem ostrzega przed samowystarczalnością zamykającą człowieka na Jego łaskę.
Odrobina kwasu i uschła ręka
Słowo Boże wzywa do zdecydowanego odrzucenia zła, a zarazem do troski o człowieka potrzebującego uzdrowienia. Chrześcijańska stanowczość powinna służyć nawróceniu i dobru, nigdy zaś osądzaniu lub poniżaniu.
Kiedy prawo służy życiu
Jezus przywraca właściwy sens Bożemu prawu, które ma prowadzić człowieka ku życiu i spotkaniu z Bogiem. Święty Paweł przypomina zarazem, że wszystkie dary otrzymaliśmy, dlatego chrześcijanin powinien porzucić pychę, pochopne osądy i pragnienie wywyższania się nad innych.
Wszystko jest darem
Uznanie, że wszystko otrzymaliśmy od Boga, uwalnia od pychy i osądzania innych. Jezus przywraca właściwy sens Bożemu prawu: ma ono prowadzić do miłości, życia i bliskości z Bogiem.
Wszystko jest darem
Pycha rodzi się wtedy, gdy człowiek zapomina, że wszystko otrzymał od Boga. Jezus uczy patrzeć na przykazania w świetle ich celu, a św. Paweł wskazuje drogę pokory, cierpliwości i błogosławienia także w obliczu krzywdy.
Pozwolić Bogu wydać sąd i odnowić życie
Słowo Boże wzywa do pokory w ocenianiu ludzi oraz do otwartości na odnowę, którą przynosi Chrystus. Wierny uczeń troszczy się o powierzone mu dobro, pozostawia ostateczny sąd Bogu i pozwala Ewangelii przemieniać własne przyzwyczajenia.
Jeszcze raz zarzuć sieci
Ludzkie doświadczenie i wiedza są cenne, lecz potrzebują światła Chrystusa. Posłuszeństwo Jego słowu pozwala przejść od zniechęcenia do zaufania, a otrzymane dary przyjąć jako wezwanie do służby.