Pozwolić, by Chrystus zamieszkał w nas

Dzisiejsza Ewangelia ukazuje Jezusa, który uwalnia człowieka od złego ducha. Niektórzy jednak, zamiast rozpoznać działanie Boga, oskarżają Go o współpracę ze złem. Jezus odpowiada jasno: królestwo wewnętrznie skłócone nie może się ostać. Skoro On wyrzuca złe duchy „palcem Bożym”, to znaczy, że królestwo Boże rzeczywiście przyszło do ludzi.

Chrystus jest mocniejszy od zła. Święty Paweł przypomina, że to On uwolnił nas od przekleństwa i otworzył drogę do obiecanej łaski. Dar Boga przyjmujemy przez wiarę. Wiara oznacza powierzenie siebie Jezusowi, uznanie Jego władzy i pozwolenie Mu, aby prowadził nasze codzienne życie.

Ewangelia zawiera również poważne ostrzeżenie. Zły duch opuszcza człowieka, lecz później próbuje wrócić do domu, który jest wymieciony i uporządkowany, ale pozostaje pusty. Sama rezygnacja ze zła jeszcze nie wystarcza. Pustkę trzeba wypełnić dobrem i obecnością Boga. Kto porzucił krzywdzące słowa, powinien uczyć się mówić z życzliwością. Kto zerwał z nieuczciwością, powinien ćwiczyć się w rzetelności. Kto odsunął pokusę, potrzebuje modlitwy, słowa Bożego i więzi z Chrystusem, aby umocnić odzyskaną wolność.

Można posprzątać zaniedbane mieszkanie, a potem znów stopniowo je zagracić. Podobnie bywa z wnętrzem człowieka. Jedna dobra decyzja jest ważna, lecz musi stać się początkiem nowego sposobu życia. Nawrócenie potrzebuje codziennej wierności.

Jezus mówi