Ślub

Miłość zapisana drobnym pismem

Kazanie okolicznościowe1 Kor 12, 31 – 13, 8a, J 15, 12–16

Wyobraźmy sobie album ślubny otwierany po wielu latach. Na pierwszej stronie zdjęcie z kościoła. Dalej uśmiechy, kwiaty, pierwszy taniec. Wszystko pięknie utrwalone. Gdyby jednak małżonkowie chcieli opowiedzieć, co naprawdę utrzymało ich razem, musieliby dopisać między fotografiami wiele zdań. O wieczorze, kiedy ktoś cierpliwie wysłuchał. O poranku, kiedy drugie mogło jeszcze odpocząć. O przeprosinach, które przyszły w porę. Najważniejsza część historii ich miłości byłaby zapisana drobnym pismem.
Drodzy [N] i [N], dzisiaj powstaje piękna strona waszego wspólnego życia. Za chwilę wypowiecie słowa, których znaczenie będzie sięgało każdego następnego dnia. Miłość, wierność i uczciwość małżeńska otrzymają wasze imiona, wasze głosy, waszą zgodę. A potem będziecie dopisywać do tej obietnicy codzienność. Właśnie tam słowa wypowiedziane przy ołtarzu zaczną nabierać kształtu.
Święty Paweł mówi dzisiaj o wielkich możliwościach człowieka. Można pięknie przemawiać, posiadać ogromną wiedzę, dokonywać rzeczy budzących podziw. Wszystko to jednak pozostaje puste, jeżeli zabraknie miłości. W małżeństwie można zorganizować doskonałe przyjęcie, urządzić piękne mieszkanie, zaplanować wspólne wyjazdy. To dobre i potrzebne rzeczy. Ich wartość odkrywa się w tym, czy człowiek, który jest obok, czuje się kochany.
Apostoł opisuje miłość przez cierpliwość i dobroć. To słowa, które łatwo podziwiać podc

Pełna treść dla abonentów

Kontynuuj czytanie bez ograniczeń

Wykup odpowiedni dostęp, aby czytać i pobierać kazania.

Wybierz pakiet