Gdy nie da się nacisnąć „pomiń” - Kazanie do dzieci i młodzieży na XXII Niedzielę Zwykłą

Wyobraźcie sobie, że istnieje pilot do życia. Ma duży przycisk z napisem: „Pomiń”. Trudne zadanie w szkole? Pomiń. Kłótnia z kolegą? Pomiń. Konieczność przyznania się do winy? Pomiń. Ktoś potrzebuje pomocy, a nam się nie chce? Pomiń. Wielu z nas chętnie nosiłoby taki pilot w kieszeni.

Jezus mówi dziś uczniom coś, czego Piotr zupełnie nie chce słuchać. Zapowiada, że czekają Go cierpienie, odrzucenie i śmierć, a potem zmartwychwstanie. Piotr próbuje Go od tego odwieść. Niedawno wyznał, że Jezus jest Mesjaszem, lecz wyobrażał sobie Mesjasza odnoszącego widoczne zwycięstwa. Trudno mu przyjąć drogę krzyża.

Jezus stanowczo poprawia Piotra, ponieważ miłość nie naciska przycisku „pomiń”, kiedy przychodzi czas wierności. Chrystus idzie do Jerozolimy świadomie. Nie szuka cierpienia i nie zachęca do krzywdzenia kogokolwiek. Pozostaje jednak posłuszny Ojcu i wierny ludziom aż do końca. Jego krzyż staje się drogą prowadzącą przez śmierć do zmartwychwstania.

Każdy z nas spotyka swój codzienny krzyż. Dla ucznia może nim być uczciwa nauka, gdy łatwiej byłoby ściągnąć. Może nim być przeproszenie kogoś, choć duma podpowiada milczenie. Czasem jest to obrona wyśmiewanej osoby, rezygnacja z okrutnego komentarza albo cierpliwość wobec rodzeństwa. Krzyżem bywa wytrwanie przy dobru wtedy, gdy ono kosztuje.

Krzyż nie oznacza zgody na przemoc czy poniżanie. Jeśli ktoś was krzywdzi, trzeba po