Ocena nie jest imieniem człowieka — zakończenie roku szkolnego

1 Sm 16, 1.6-13; Ps 139; 2 Kor 12, 7-10; Mt 25, 14-21

Dzisiaj wielu uczniów otrzyma świadectwa. Na papierze będą liczby i słowa podsumowujące pracę. Oceny są potrzebne, ale nie potrafią opisać całego człowieka.

Samuel patrzy na wygląd synów Jessego. Bóg mówi: „Człowiek patrzy na to, co widoczne, Pan patrzy na serce”. Można mieć świetne wyniki i jednocześnie źle traktować ludzi. Można mieć trudności w nauce i być człowiekiem niezwykle wrażliwym.

Ocena informuje o poziomie wykonania zadań. Nie jest imieniem człowieka. Uczeń nie staje się „trójką” albo „jedynką”.

Drodzy rodzice, reakcja na świadectwo może pozostać w pamięci dziecka na lata. Warto rozmawiać o odpowiedzialności, ale bez poniżania i porównywania.

Jezus opowiada o talentach. Każdy otrzymał inaczej. Sprawiedliwość nie polega na oczekiwaniu identycznych wyników od wszystkich.

Uczeń z wysokimi ocenami również potrzebuje wolności od presji. Może bać się, że jeden słabszy wynik odbierze mu akceptację.

Uczeń z trudnościami powinien uczciwie zobaczyć, czy wykorzystał możliwości. Czasem wynik jest skutkiem zaniedbania, a czasem realnych ograniczeń.

Święty Paweł odkrywa, że moc Boga działa w słabości. Słabość nie musi być powodem wstydu. Może nauczyć prosić o pomoc i wytrwale pracować.

Świadectwo może stać się powodem rodzinnej radości, ale nie powinno być narzędziem porównywania dzieci podczas spotk