Dom zbudowany na skale

Święty Paweł przypomina dziś chrześcijanom, że udział w Eucharystii naprawdę jednoczy nas z Chrystusem. Kielich błogosławieństwa jest udziałem we Krwi Chrystusa, a łamany chleb — udziałem w Jego Ciele. Z tej jedności wypływa konkretne wezwanie: człowiek wierzący nie może równocześnie oddawać swojego życia temu, co zajmuje miejsce Boga.

Bałwochwalstwo nie zawsze przyjmuje postać pogańskiego kultu. Bożkiem może stać się wszystko, czemu podporządkowujemy sumienie: pieniądze, opinia innych, własna wygoda, pragnienie sukcesu czy niezdrowe przywiązanie. Słowa Pawła skłaniają więc do uczciwego pytania: kto rzeczywiście kieruje moimi wyborami? Komu służę swoim czasem, zdolnościami i codziennymi decyzjami?

Ewangelia prowadzi nas jeszcze głębiej. Jezus mówi o drzewie, które poznaje się po owocach. Z wnętrza człowieka wychodzą słowa i czyny. Można składać piękne deklaracje, lecz prawda o naszej relacji z Bogiem ujawnia się w sposobie, w jaki traktujemy domowników, współpracowników, ludzi słabszych i tych, z którymi się nie zgadzamy.

Chrystus pyta: dlaczego nazywacie Mnie Panem, a nie czynicie tego, co mówię? To pytanie dotyczy każdego ucznia. Samo słuchanie Ewangelii nie tworzy jeszcze mocnego fundamentu. Fundament powstaje wtedy, gdy usłyszane słowo zostaje wykonane: gdy przebaczam, choć kosztuje mnie to wiele; gdy mówię prawdę, choć łatwiej byłoby ją ukryć; gdy rezygnuję z odwe