Święto św. Wawrzyńca — ziarno, które zgadza się obumrzeć

Święty Paweł mówi o hojnym sianiu. Nie chodzi wyłącznie o pieniądze. Człowiek sieje czasem, uwagą, cierpliwością i gotowością dzielenia się tym, co otrzymał. Skąpstwo serca zawsze zawęża życie. Hojność otwiera je na owoce, których nie można zaplanować.

Jezus porównuje swoje życie do ziarna pszenicy. Ziarno zachowane w bezpiecznym miejscu pozostaje samo. Dopiero oddane ziemi przynosi plon. Chrystus nie zachowuje siebie. Wydaje życie z miłości i zaprasza uczniów na tę samą drogę.

Święty Wawrzyniec jako diakon troszczył się o ubogich Kościoła rzymskiego. Tradycja przekazuje, że gdy zażądano od niego wydania skarbów Kościoła, wskazał ludzi biednych i potrzebujących. Pokazał, że prawdziwym bogactwem wspólnoty są osoby, którym służy.

Służba nie jest dodatkiem do wiary. Jezus mówi: „Kto chciałby Mi służyć, niech idzie za Mną”. Można posiadać poprawne poglądy religijne, a pozostawać obojętnym na człowieka. Święto Wawrzyńca przypomina, że Eucharystia prowadzi do odpowiedzialności za ubogiego.

Dzisiaj warto zobaczyć, co zachowujemy tylko dla siebie. Może wiedzę, czas, zdolność albo przebaczenie. Prośmy o wolność ziarna, które nie boi się być darem. To, co oddane z miłości, nie zostaje stracone. W rękach Boga staje się plonem.