Słowo, które pada na konkretną ziemię

Jezus nie pyta dziś, ile razy słyszeliśmy Ewangelię. Pyta raczej, co się z nią stało później. Ziarno może być dobre, a jednak pozostać bez owocu, gdy pada na drogę, skałę albo między ciernie. Problem nie leży w Słowie. Problem zaczyna się wtedy, gdy człowiek nie daje mu miejsca.

Droga to serce, po którym wszystko przechodzi, ale nic nie zostaje. Można wysłuchać czytań, kazania i modlitw, a po wyjściu z kościoła natychmiast wrócić do dawnych osądów, urazów i zaniedbań. Skała pojawia się wtedy, gdy człowiek przyjmuje Ewangelię z entuzjazmem, lecz rezygnuje przy pierwszej trudności. Ciernie rosną z trosk, pośpiechu i przywiązania do tego, co daje pozorne bezpieczeństwo.

Dobra ziemia nie jest ziemią idealną. To ziemia uprawiana. Trzeba z niej usuwać kamienie, wyrywać ciernie i cierpliwie ją spulchniać. Tak samo dojrzewa wiara. Nie przez jednorazowy zryw, ale przez codzienną wierność. Dziś warto wybrać jedno zdanie z Ewangelii i pozwolić, aby poprowadziło jedną konkretną decyzję. Może będzie to pojednanie, uczciwa rozmowa, rezygnacja z obmowy albo chwila modlitwy odłożona od wielu dni.

Święta Kinga, którą dziś wspominamy, nie zatrzymała wiary na poziomie pobożnych słów. Jej pozycja, majątek i możliwości stały się narzędziem służby. Dobra ziemia poznaje się po owocu. Nie po deklaracjach, ale po dobru, które dzięki człowiekowi otrzymują inni.