Idźcie i czyńcie dobro — zakończenie roku szkolnego

Iz 6, 1-8; Ps 96; Jk 2, 14-18; Mt 5, 13-16

Ostatni dzwonek kończy lekcje, ale nie kończy odpowiedzialności za to, czego się nauczyliśmy. Wiedza ma sens wtedy, gdy służy dobru.

Izajasz słyszy pytanie Boga: „Kogo mam posłać?”. Odpowiada: „Oto ja, poślij mnie”.

Posłanie nie dotyczy tylko wielkich misji. Wakacje także będą miejscem decyzji i spotkań.

Święty Jakub mówi, że wiara bez uczynków jest martwa. Dobre przekonania potrzebują działania.

Drodzy uczniowie, możecie wykorzystać czas, aby pomóc w domu, odwiedzić samotną osobę albo zaangażować się w wolontariat.

Jezus nazywa uczniów światłem i solą. Światło pomaga widzieć, sól nadaje smak. Dobro nie zawsze musi być głośne.

Niech wakacje nie staną się czasem egoizmu. Odpoczynek jest potrzebny, ale człowiek nadal żyje wśród innych.

Wiedza zdobyta w szkole daje możliwości. Kto więcej potrafi, ma większą zdolność pomagania.

Dobro podczas wakacji może być bardzo proste. Posprzątanie po sobie w miejscu wypoczynku, pomoc osobie starszej z bagażem, cierpliwość wobec rodzeństwa. Wielkie słowa sprawdzają się w drobnych sytuacjach.

Izajasz odpowiada Bogu, choć nie zna wszystkich szczegółów misji. Gotowość wyprzedza pełną wiedzę. Człowiek może powiedzieć: „Chcę być pomocny”, a później rozpoznawać konkretne możliwości.

Święty Jakub przestrzega przed wiarą zatrzymaną w słowach. Uczeń może znać przykazania i jedno