Bóg objawia się prostym — XIV Niedziela Zwykła, 5 lipca 2026 r.

Jezus dziękuje Ojcu, że tajemnice królestwa zostały objawione prostaczkom. Nie chodzi o pochwałę niewiedzy. Chodzi o serce, które potrafi przyjąć dar. Człowiek może mieć wielką wiedzę i pozostać zamknięty, bo uważa, że wszystko już rozumie. Może też niewiele wiedzieć, a z pokorą słuchać i pozwalać Bogu się prowadzić.

W Ewangelii często właśnie prości ludzie rozpoznają Jezusa. Pasterze idą do Betlejem. Rybacy zostawiają sieci. Kobieta z Samarii przyjmuje prawdę o sobie. Uczeni bywają blisko tekstów, a daleko od spotkania.

Pewien kapłan wspominał starszego mężczyznę, który przychodził codziennie do kościoła i siadał w ostatniej ławce. Nie miał książeczki, nie odmawiał wielu modlitw. Po prostu siedział kilkanaście minut. Gdy ktoś zapytał, co robi, odpowiedział: „Patrzę na Niego, a On patrzy na mnie”. W jednym zdaniu wyraził modlitwę, której inni uczą się przez lata.

Prostota wiary nie oznacza naiwności. Człowiek prostego serca może zadawać trudne pytania. Nie używa jednak pytań jako zasłony, by nigdy nie podjąć decyzji. Pozwala, aby odpowiedź miała wpływ na życie.

Wielką przeszkodą jest przekonanie, że jesteśmy samowystarczalni. Dzisiejszy świat podpowiada, że trzeba być ekspertem, znać odpowiedź i budować własny wizerunek. Przy Bogu trzeba czasem powiedzieć: „Nie rozumiem, ale chcę słuchać”. To może być początek prawdziwej mądrości.

Jezus sam przychodzi jako pokorn