Powrót po trudnych wakacjach — rozpoczęcie roku po stracie lub kryzysie

Iz 43, 1-4.18-19; Ps 27; 2 Kor 4, 7-10; Mt 11, 28-30

Drodzy uczniowie i nauczyciele, nie wszyscy wracają dziś do szkoły wypoczęci. Dla niektórych wakacje przyniosły chorobę, śmierć bliskiej osoby, rozstanie rodziców albo wydarzenie, o którym trudno opowiedzieć. Wspólna uroczystość nie usuwa tych historii.

Bóg mówi przez proroka Izajasza: „Nie lękaj się, bo cię wykupiłem, wezwałem cię po imieniu”. To słowo nie obiecuje, że człowiek nigdy nie przejdzie przez wodę i ogień. Zapewnia, że w tych doświadczeniach nie zostanie sam.

Powrót do szkoły po trudnym wydarzeniu może być bolesny. Pytania kolegów, zwykły hałas i obowiązki mogą męczyć bardziej niż wcześniej. Człowiek potrzebuje czasu, aby odzyskać rytm.

Święty Paweł mówi o skarbie w naczyniach glinianych. Naczynie może być kruche, a jednak nosi coś cennego. Słabość, płacz i potrzeba pomocy nie odbierają człowiekowi wartości.

Jezus zaprasza utrudzonych. Nie mówi: „Weź się w garść”. Mówi: „Przyjdźcie do Mnie”. Wiara daje przestrzeń, w której można przestać udawać.

Drodzy nauczyciele, uczeń po stracie może mieć problemy z koncentracją, reagować złością albo wycofaniem. Nie zawsze potrzebuje specjalnego traktowania. Potrzebuje jednak zrozumienia, że jego zachowanie może mieć głębszą przyczynę.

Drodzy uczniowie, jeśli kolega wraca po trudnym wydarzeniu, nie zasypujcie go pytaniami. Czasem wystarczy powiedzieć: „Dob