Pierwszy dzwonek — rozpoczęcie nauki przez pierwszoklasistów

1 Sm 3, 1-10; Ps 25; Kol 3, 12-17; Mk 10, 13-16

Drogie dzieci, dzisiaj po raz pierwszy rozpoczynacie rok szkolny jako uczniowie. Macie nowe tornistry, zeszyty i książki. Być może niektóre rzeczy bardzo was cieszą, a inne trochę niepokoją. Szkoła jest nowym miejscem, w którym trzeba będzie słuchać, pytać, próbować i czasem przyznać, że czegoś jeszcze nie umiemy.

Samuel z pierwszego czytania także był młody. Kiedy usłyszał głos, nie wiedział od razu, że woła go Bóg. Potrzebował człowieka starszego, który pomógł mu zrozumieć, co się dzieje. Heli powiedział mu: „Mów, Panie, bo sługa Twój słucha”. Ta historia pokazuje, że uczenie się zaczyna się od słuchania.

Słuchać nie oznacza tylko siedzieć cicho. Można nie mówić i jednocześnie myśleć o czymś zupełnie innym. Prawdziwe słuchanie wymaga uwagi. Trzeba spojrzeć na osobę, która mówi, spróbować zrozumieć i zapytać, jeśli czegoś nie wiemy.

Drogie dzieci, nie musicie od razu wszystkiego umieć. Szkoła jest właśnie po to, aby się nauczyć. Litera, której dziś nie potraficie napisać, po wielu próbach stanie się łatwa. Zadanie, które na początku wygląda trudno, pewnego dnia będzie oczywiste. Ważne, aby nie bać się błędu.

Jezus mówi: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie”. To znaczy, że jesteście dla Niego ważni już teraz, zanim nauczycie się czytać wszystkie teksty i rozwiązywać zadania. Wasza wartość nie zależy od liczby pun