Najpierw usiąść przy Jezusie

Święty Paweł wspomina dziś własną przeszłość. Był człowiekiem gorliwym, zdecydowanym i gotowym do działania. Jego gorliwość została jednak źle ukierunkowana: prześladował Kościół. Dopiero spotkanie z Chrystusem odmieniło jego życie. Paweł zrozumiał, że nie wystarczy mieć zapał. Trzeba jeszcze pozwolić Bogu wskazać właściwą drogę.

W domu Marty i Marii również spotykamy gorliwość. Marta chce jak najlepiej przyjąć Jezusa. Troszczy się o Gościa, podejmuje potrzebny trud i zapewne pragnie, aby niczego Mu nie zabrakło. W pewnym momencie obowiązki odbierają jej jednak pokój. Pojawia się napięcie i pretensja do siostry. Jezus nie lekceważy jej służby. Pokazuje jej natomiast, że pośród wielu zajęć można zgubić obecność Tego, dla którego wszystko się robi.

Maria usiadła przy Jezusie i słuchała Jego słowa. Wybrała dobrą cząstkę, ponieważ pozwoliła najpierw obdarować się Panu. Chrześcijańskie działanie właśnie stąd czerpie swój właściwy kierunek. Człowiek, który nie słucha Boga, może być bardzo pracowity i gorliwy, a równocześnie narasta w nim rozdrażnienie. Może nawet walczyć o słuszne sprawy w taki sposób, że rani innych. Paweł przed swoim nawróceniem jest mocnym ostrzeżeniem: sama religijna gorliwość nie chroni przed błędem.

Dzisiejsze słowo zaprasza nas, abyśmy spojrzeli na własny sposób przeżywania obowiązków. Czy pośród pracy, troski o dom i służby innym znajdujemy czas, by