Mądrość czuwania - XXXII Niedziela Zwykła - (krótkie)

Drodzy Bracia i Siostry,

czuwanie łatwo kojarzy się z napięciem i niepokojem. Człowiek czeka na ważną wiadomość, na wynik badania, na powrót bliskiej osoby. Dzisiejsza liturgia słowa mówi jednak o innym czuwaniu. Jest to gotowość na spotkanie z Panem, który przychodzi. Nie wiemy, kiedy to spotkanie nastąpi, lecz wiemy, kto przychodzi. Przychodzi Chrystus, który oddał za nas życie i zmartwychwstał.

Księga Mądrości przedstawia mądrość jako bliską człowiekowi i dostępną dla tego, kto jej szuka. Ona pozwala się znaleźć, wychodzi naprzeciw i pojawia się na drogach ludzkiego życia. Biblijna mądrość nie sprowadza się do wiedzy ani inteligencji. To zdolność patrzenia na życie w świetle Boga, wybierania dobra i rozpoznawania tego, co naprawdę prowadzi do celu.

Takiej mądrości potrzebujemy codziennie. Można bowiem być bardzo zajętym, a przeoczyć to, co najważniejsze. Można troszczyć się o wiele spraw, lecz zaniedbać modlitwę, pojednanie z bliskimi, uczciwość albo dobro, które należało uczynić. Człowiek mądry pyta nie tylko: „Co jeszcze muszę zrobić?”, lecz także: „Dokąd prowadzi moje życie? Czy jestem gotowy stanąć przed Chrystusem?”.

Święty Paweł kieruje słowa nadziei do wierzących, którzy martwią się o los zmarłych. Nie zabrania im przeżywania bólu. Chrześcijanin również cierpi po śmierci bliskiej osoby i odczuwa pustkę. Apostoł przypomina jednak, że smutek uczniów Chrystus