Nie wyrywaj zbyt szybko — XVI Niedziela Zwykła, 19 lipca 2026 r.

Słudzy widzą chwast wśród pszenicy i chcą natychmiast go wyrwać. Gospodarz odpowiada: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim pszenicy”. Jezus uczy cierpliwości, która nie jest zgodą na zło, lecz mądrością.

Człowiek lubi szybkie oceny. Ktoś popełnił błąd, więc natychmiast zostaje nazwany złym. Jedno zdarzenie zaczyna opisywać całe życie. W internecie wystarczy krótki fragment nagrania, aby tysiące osób wydały wyrok, nie znając kontekstu.

Gospodarz nie mówi, że chwast jest dobry. Widzi go i wie, że przyjdzie czas rozdzielenia. Nie pozwala jednak, aby gorliwość sług zniszczyła zboże. Można walczyć ze złem w sposób, który rodzi kolejne zło.

Pewien nauczyciel opowiadał o uczniu, który przez kilka miesięcy zachowywał się agresywnie. Łatwo było uznać go za „problem”. Dopiero rozmowa z rodziną ujawniła, że chłopiec przeżywał przemoc w domu i stale funkcjonował w napięciu. Jego zachowanie wymagało granic, ale potrzebował także pomocy. Gdyby widziano wyłącznie chwast, nikt nie zauważyłby zranionego dziecka.

Ta przypowieść dotyczy również nas samych. W jednym sercu rośnie pszenica i chwast. Potrafimy kochać i ranić, modlić się i uciekać od prawdy. Gdy człowiek widzi własną słabość, może popaść w zniechęcenie: „Taki już jestem”. Jezus nie mówi, że chwast stanie się pszenicą. Daje jednak czas na nawrócenie.

Księga Mądrości pokazuje Boga, który sądzi łagodnie i