J 14,1-6 — źródło: Ewangelia według św. Jana. Poniżej znajdują się wszystkie opublikowane kazania i homilie Ambona365, w których wykorzystano ten tekst biblijny. W bazie znajdują się materiały z kategorii: Pogrzeb, Wspomnienia świętych. Zestawienie pozwala szybko porównać różne ujęcia tej samej perykopy i przejść do materiału najlepiej odpowiadającego danej celebracji.
Chrześcijańska nadzieja w obliczu śmierci opiera się na żyjącym Odkupicielu i obietnicy domu Ojca. Pogrzeb jest czasem modlitwy o Boże miłosierdzie dla [N] oraz wezwaniem, by odpowiedzialnie wykorzystać własne życie.
Kazanie opiera się na obrazie domu Ojca z Ewangelii św. Jana i odpowiada na jedno z najbardziej naturalnych pytań po śmierci bliskiej osoby: „Gdzie on teraz jest?”. Homilia zestawia puste miejsce pozostawione po zmarłym w naszym domu z miejscem, które Chrystus przygotowuje człowiekowi u Ojca. Podkreśla, że zmarli nie odchodzą w nicość, lecz są powierzani rękom Boga, a pamięć o nich powinna prowadzić do konkretnej modlitwy o przebaczenie, oczyszczenie i pełnię życia wiecznego. Kazanie kończy się osobistym wezwaniem, aby także własne życie przeżywać w bliskości z Chrystusem, który jest drogą prowadzącą do domu Ojca.
Liturgia słowa prowadzi od bólu rozstania ku nadziei zakorzenionej w zmartwychwstaniu Chrystusa. Pamięć o zmarłych staje się modlitwą, a świadomość przemijania wezwaniem do wiernego i pojednanego życia.
Kazanie zbudowane wokół obrazu domu Ojca. Obietnica Jezusa pozwala spojrzeć na życie jako na drogę ku spotkaniu z Bogiem. Nadzieja wieczności prowadzi do troski o relacje i pojednania już dzisiaj.
Kazanie pogrzebowe o nadziei, która nie usuwa bólu, lecz prowadzi przez niego.